مرا به خاطر داشته باش
آغاز به کار

سلام؛ قدمتان روی چشم/ ممنونم از اینکه کلیک رنجه فرمودید، خواهشمندم چند دقیقه با حوصله و دقّت، نکات زیر را بخوانید:

1) قبل از هرگونه فعالیتی در سایت، و برای اینکه خسته نشوید و بتوانید از وقت بیشتر استفاده کنید، این مطلب " آشنایی با فضای سایت " را بخوانید.

2) اگر میخواهید، پیام یا مطلبی که برای سایر بازدیدکنندگان نیز مفید است، را برایم ارسال کنید، از طریق بخش پرسش و پاسخ اقدام نمایید.

3) سوالات خودتان را از لینک "ارسال پرسش" ثبت نمایید، و برای آگاهی از پاسخ، ظرف چند روز آینده، مجدداً به سایت مراجعه نمایید.

4) قبل از ثبت سوال و یا درخواست مشاوره، کمی در سایت گردش کنید، شاید، پاسخ سوال شما در سایت مطرح شده باشد.

5) حتما نظرات خودتان را در ذیل هر مطلب، ثبت نمایید، تا اطلاع ثانوی، لینک "تماس با من" غیر فعال است و تمامی سوالات را از طریق لینک "ارسال پرسش جدید" ثبت نمایید.

6) برای ثبت هرگونه پیام، یا نظری در این سایت، باید، ثبت نام کنید. (لینک آن بالای تصویر من، موجود است) "راهنمای عضویت"

7) امتیاز دادن به یادداشتها و مطالب باعث میشود که دیگران را در خواندن مطالب مفیدتر یاری کنید، چه خوب است که بعد از استفاده از مطالب، به این نکته توجه فرمایید.

8) اگر دسترسی به اینترنت برایتان دشوار است، پیشنهادم این است که به لینک "عضویت در سامانه پیامکی" مراجعه کنید.

9) از اخلاق پسندیده این است که، مطالب را بدون ذکر منبع، منتشر نکنید، رعایت این مساله، نشانه حسن رفتار و شخصیت شماست و ما را در ترویج معارف دینی، یاری می کند. 

با تشکر فراوان از شما مخاطب محترم و نازنین

یا علی

پیوندها
مجتمع مذهبی فرهنگی امام رضا علیه السلام - تهرانپنل پیامک رایگانپیکس بلاکشبکه تبلیغدفتر حفظ و نشر آثار آیت الله العظمی خامنه ای (حفظه الله)پایگاه اطلاع رسانی دفتر مقام معظم رهبریمرکز مدیریت حوزه علیمه خراسانطلبه پاسخگورادیومونسبک زندگی موسسه راه روشنمدرسه علمیه سیادت خراسانعضویت در سامانه پیامکی 3000872030

سیاه انگاری یا انتقاد!؟

سیاه انگاری یا انتقاد!؟

بعضی وقتها که در صفحات اینترنت، گشت و گذار میکنم، و میبینم جوانان و هموطنان ایرانی درباره اخبار و موضوعات مختلف که در عالم سیاست و در فضای مجازی اتفاق می افتد، از حوادث و رویدادها و اتفاقات تا هرگونه، موضوعی که الزاما اجتماعی نباشد، اما پایش به میدان بحث و گفتگو و نقد و بررسی باز شده است، نظرات متفاوت و ضد و نقیضی ارائه می کنند، به دنبال عیب جویی هستند و انگار در این عرصه، هر کسی بیشتر عیب دیگران را مطرح کند، فردی آگاه تر و لایق تر است، اجتماع او را فردی زیرک و تیزبین میپندارد و جامعه به او اعتماد می کند و برای اطلاع از اوضاع و احوال آینده و اشخاص و افراد به او مراجعه میشود، به این مساله بیشتر پی می برم که این نوع خصلت ها آسیب جدی است برای جامعه، که در آن فرد عیبجو، فردی مصلح و دلسوز دیده شود، و در بین قشر فرهیخته و اهل تشخیص این باور جا بیافتد که هرچقدر بیشتر به دنبال نقاط ضعف باشی و قوی تر بتوانی آنها را تبیین کنی و به نمایش در بیاوری، قوه تحلیل و زیرکی تو بالاتر است، این نگاه آسیب شناسانه که در بین مردم رایج شده به راستی از کجا منشاء میگیرد، وقتی گزارشهای خبری صدا و سیما به نام نقد و انتقاد و بررسی دقیق عملکرد مسئولین به دنبال استهزاء و مسخره و عیبجویی می افتند و به جای اینکه در کنار تشکر از کارهای انجام شده، از برنامه های انجام نشده سوال پرسیده شود و علت را جویا شوند، یکسره به دنبال بیان کارهای انجام نشده میروند و آنها را به رخ مسئولین می کشند و این نوع نگاه را دلیلی بر ژرف نگری و دقت و حواس جمعی خودشان می دانند، از مردم چه انتظاری است که بین انتقاد و سیاه انگاری و عیبجویی، دچار اشتباه نشوند؟!؟!

وقتی در جامعه، تلقی مردم از فرد موفق این چنین باشد، توقع رشد و بالندگی از آن نمیتوان داشت، زیرا در فضایی که با نمایش دادن نقاط ضعف سبب تضعیف امید و روحیه فراهم میشود، دیگر جایی برای انتقاد نمی ماند، لازم است تصویر صحیحی از انتقاد مطرح شود، فرق نقد با انتقاد این است که نقد تنها به نقاط ضعف اشاره دارد اما انتقاد یعنی با توجه به نقاط قوت از نقاط ضعف سوال شود، حال این مساله، معضل اساسی است که چرا جوانان عیبجویی و سیاه انگاری را به عنوان راه حل مناسب در موضع گیری ها و نظریه پردازی ها به جای ارائه راهکار و تفکر برای دستیابی به راه حل، می پسندند و انتخاب میکنند، این فرهنگ غلط که به جای داشتن دید جامع و کلان نگری، بیشتر به دنبال بدی ها بودن و به جای مسئولیت پذیری و تحمل سنگینیِ کم کاری، به دنبال مقصر گشتن،  از کجا نشأت گرفته است؟

توصیه ام به جوانان این است به جای این تلقین های کاذب و بمب های دودزایی که فضای تشخیص دقیق را غبار آلود میکند به دنبال ژرف نگری باشند، از گفتن بدی ها پرهیز کنند و به جای اینکه تقصیر را به گردن قشر خاصی اعم از نیروهای مذهبی فرهنگی مثل جامعه روحانیت یا ارگان های فرهنگی ذی ربط مثل آموزش و پرورش و یا دانشگاه ها و یا نیروی انتظامی و یا قوه قضائیه و غیره، بیندازند، به دنبال پذیرش حق و حقیقت باشند و در مسیر اعتلای کشور و میهن قدم بردارند.

این ضعف شخصیتی انسان ها را می رساند که به جای ارائه راهکار جامع و صحیح به دنبال محکوم کردن و بدگویی می افتند همچنانکه در حدیثی داریم: جهد العجاز الغیبه، نهایت کوشش انسان ناتوان غیبت کردن است.

والسلام علیکم

و من الله التوفیق فی جمیع الامور

امتياز شما :
 
۰ راي
ارسال :
۱۳۹۲/۲/۲۶
بازديد :
۵۷۳ مرتبه
نظرات