پاسخ مدیر سایت، علی فروتن:

سلام دخترم، من که شما را نمیشناسم، دیگران هم شما را نمیشناسند، هزار نفر مثل شما هم هستند، شاید پاسخی که به شما میدهم به درد هم نوعان شما هم بخورد چرا اینقدر اصرار دارید که من این پیام را در سایت قرار ندهم!!!؟ من را با این حساسیتهای نابجا، واقعا ناامید میکنید. باباجان جواب سوال شما طولانی است، باید برروی سایت قرار دهم، غیر از آن نمیشود. (بخشی از پیامت را اصلاح کردم)

و اما پاسخ شما، آفرین همین برخورد متعادل، و به دور از زیاده روی و افراط بسیار عالی است و همین را ادامه بده و با حفظ احترام متقابل، کاری کن که حُرمت های طرفین از بین نرود، حتی اگر احساس میکنی که برخورد خانواده همسرت برای حفظ ظاهر است، اما شما به رفتار با محبت و گذشت خودت ادامه بده.

بحث مدیریت اقتصادی زن، از مباحثی است که باید حتما در توافقات خواستگاری مطرح شود و این نظر عرف جامعه در این مساله بر اساس اختلاف موقعیت و مکانهای جغرافیایی کشورمان متفاوت است، مثلا در شهرهایی این مساله مرسوم است که پدر خرج دختر را بر عهده میگیرد و همچنین در بعضی شهرها، وظیفه شوهر است، حتی در دوران عقد، البته از نظر دین اسلام، به محض جاری شدن خطبه عقد، نفقه زن بر مرد واجب میشود، اگر چه که در خانه او نباشد اما این حکم وجوب نفقه، در مقابل بهره بری، جنسی مرد است که موظف است مخارج زن را تامین کند.

1) در بعضی خانواده ها، اختلاف بر سر این مسائل و مباحث، مخالف با شئونات طرفین است، لذا برای حفظ احترام متقابل و آبروی خانواده ها، این مباحث به صورت اختلاف مطرح نمیشود، اما در بعضی موارد مشاهده میشود که مثل پدر شما، برای اینکه ببینند آیا مرد آمادگی مدیریت اقتصادی یک خانواده را دارد یا نه، این وظیفه را به او واگذار میکنند. که این مساله باید به نحو أحسن، مدیریت شود.

2) من نمیخواهم بگویم که آیا وظیفه همسر شماست یا پدرت، اما این وسط شما را مقصر میدانم، نباید باعث میشدی، که در این مساله، حریم ها شکسته شود، بلکه با آبروداری و به صورت غیر مستقیم به همسرت تذکر میدادی که کم کم مخارج شما را تامین کند و اگر او قبول نکرد، با پدرت به صورت غیرمستقیم این مساله را در میان میگذاشتی و زیاد سبب حساسیت نمیشدی، به نظر من بهتر بود در این مساله گذشت میکردی، و این چنین توقعی را از همسرت نمیداشتی  و این مساله را با خانواده درمیان نمیگذاشتی و با قناعت و خویشتن داری سعی میکردی که پدرت و شوهرت در این مساله، وارد میدان مخالفت نشوند!

3) برای اینکه همسر شما به این نکته توجه پیدا کند که موظف است در برابر بهره جنسی، مخارج خانمش را تامین کند، باید از واسطه ی تاثیرگذاری،استفاده می کردی، پیشنهادم مراجعه به یک خیرخواه بزرگتر که سخن و کلامش برای همسرت مورد قبول و تاثیرگذار است،  یا به صورت غیر مستقیم به او متذکر میشدی و در صورتی که مشاهده کردی تمایل چندانی ندارد، زیاد اصرار نمیکردی، تا جایی که وضع به آنجا برسد که فاکتور بیاورد و درخواست پرداخت مخارج کند.

4) ببین باباجان اگر شما با این کار همسرت بخواهی از او متنفر شوی، معلوم میشود، اساس و مبنای علاقه شما به او، خدایی نیست، بلکه مادی است که با این مشکلات از بین میرود، اگر احساس و علاقه ات رنگ و بوی خدایی دارد، دیگر نباید به خاطر این مساله از او بدت بیاید.

5) پیشنهاد من این است که در فضایی به دور از تشنج و التهاب، صمیمانه و با محبت، و صریح و شفاف با او صحبت کن، و اگر متقاعد نشد، از او بخواه که خرجهایی را که تا الان متقبل شده است را به عنوان بدهی، برای شما حساب کند و وقتی که رفتید خانه خودتان، آنجا از نفقه ماهیانه است، مبلغی را کسر کن به عنوان این مخارج.

6) با طولانی شدن دوران عقد موافق نیستم، دوران عقد طولانی باعث میشود که رابطه ها کاملا سرد شود، معتقدم نباید به آنجایی برسد که همانند نان، به خاطر سرد شدن زیاد، بیات شود.

7) اگر این مساله، به حدی رسیده که موجب سلب آسایش و آرامش طرفین است، با برگزاری یک جلسه که بزرگترهای طرفین در آن حضور داشته باشند، به یک توافق جدیدی برسید و به آن عمل کنید.

8) درباره آن بخش از پیامت که گفتی شوهرت مسئولیت پذیری ندارد و دیدگاهش نسبت به تو، یک دختر است نه یک همسر باید به یک مشاور خوب و متدین و با تقوی، مراجعه کنی الزاما با همسرت.

یا علی