مرا به خاطر داشته باش
آغاز به کار

سلام؛ قدمتان روی چشم/ ممنونم از اینکه کلیک رنجه فرمودید، خواهشمندم چند دقیقه با حوصله و دقّت، نکات زیر را بخوانید:

1) قبل از هرگونه فعالیتی در سایت، و برای اینکه خسته نشوید و بتوانید از وقت بیشتر استفاده کنید، این مطلب " آشنایی با فضای سایت " را بخوانید.

2) اگر میخواهید، پیام یا مطلبی که برای سایر بازدیدکنندگان نیز مفید است، را برایم ارسال کنید، از طریق بخش پرسش و پاسخ اقدام نمایید.

3) سوالات خودتان را از لینک "ارسال پرسش" ثبت نمایید، و برای آگاهی از پاسخ، ظرف چند روز آینده، مجدداً به سایت مراجعه نمایید.

4) قبل از ثبت سوال و یا درخواست مشاوره، کمی در سایت گردش کنید، شاید، پاسخ سوال شما در سایت مطرح شده باشد.

5) حتما نظرات خودتان را در ذیل هر مطلب، ثبت نمایید، تا اطلاع ثانوی، لینک "تماس با من" غیر فعال است و تمامی سوالات را از طریق لینک "ارسال پرسش جدید" ثبت نمایید.

6) برای ثبت هرگونه پیام، یا نظری در این سایت، باید، ثبت نام کنید. (لینک آن بالای تصویر من، موجود است) "راهنمای عضویت"

7) امتیاز دادن به یادداشتها و مطالب باعث میشود که دیگران را در خواندن مطالب مفیدتر یاری کنید، چه خوب است که بعد از استفاده از مطالب، به این نکته توجه فرمایید.

8) اگر دسترسی به اینترنت برایتان دشوار است، پیشنهادم این است که به لینک "عضویت در سامانه پیامکی" مراجعه کنید.

9) از اخلاق پسندیده این است که، مطالب را بدون ذکر منبع، منتشر نکنید، رعایت این مساله، نشانه حسن رفتار و شخصیت شماست و ما را در ترویج معارف دینی، یاری می کند. 

با تشکر فراوان از شما مخاطب محترم و نازنین

یا علی

پیوندها
مجتمع مذهبی فرهنگی امام رضا علیه السلام - تهرانپنل پیامک رایگانپیکس بلاکشبکه تبلیغدفتر حفظ و نشر آثار آیت الله العظمی خامنه ای (حفظه الله)پایگاه اطلاع رسانی دفتر مقام معظم رهبریمرکز مدیریت حوزه علیمه خراسانطلبه پاسخگورادیومونسبک زندگی موسسه راه روشنمدرسه علمیه سیادت خراسانعضویت در سامانه پیامکی 3000872030

نقد و بررسی فیلم "رسوایی"

نقد و بررسی فیلم "رسوایی"
ویرایش دوم: قابل توجه خوانندگان عزیز و نازنین: نقد من را در سایت رسمی جناب آقای "مسعود ده نمکی"، میتوانید ملاحظه نمایید.
به بهانه حضور در جلسه "بررسی فیلم در دفتر تبلیغات مشهد" (جهت کسب اطلاعات بیشتر به لینکهای مربوطه مراجعه نمایید: مسعود ده نمکی - خبرگزاری فارس)
باسلام/ قبل از هر چیز باید بگویم این مطالب نقدانگارانه، که در این شطحة واحدة، به تحریر در آمده، نه فریاد بچه حزب اللهی های روشنفکرگونه است و نه صدای صفیر اپوزوسیونهای فرضی جناب ده نمکی، بلکه حرفهای دل نگارنده (علی فروتن) است که زیرمجموعه ی ترشحات ذهن آزاد اندیش اش میباشد، که بعد از تماشای چندباره فیلم و پیگیری دقیق نظرات و توجیهات کارگردان محترم، نگاشته شده است. لذا خواهشمندم بدون هرگونه پیش داوری، و تعصّب کورکورانه، آن را با دقت مطالعه بفرمائید رجاءاً
از هر چه بگذریم، از فیلمی که درباره جامعه ی مختص به ما، منظورم روحانیت است، ساخته شده و فروش بالایی هم داشته (با اینکه، اصلا معتقد نیستم فروش بالا دلیل بر محبوبیت و حتی مقبولیت فیلمی باشد، بلکه امکان دارد، دلیل بزرگی باشد بر اینکه بهترین سرگرم کننده ی موجود در میان ابزارهای ایجاد سرگرمی در زمان و جامعه ما، به عنوان یک فیلم باشد که سبب شده فروش داشته باشد و در مقابل، فروش بالا طبق اعتقاد کارگردان، گواهی بر جذب و جلب مخاطب و همچنین تاثیرگزاری در جامعه بوده که با کمترین هزینه در دسترس میباشد)، در هرصورت، نمیتوانیم از "رسوایی" بگذریم.
رسوایی فیلمی است جذاب و به همراه داستان و مضمونی گرم و دلنشین، آن هم از نوع سر و ته دارش، اما نه دارای هر آنچیز که قطعا یک فیلنامه خوب باید داشته باشد، و البته و حتما این خصوصیات فوق الذکر، همه ویژگیهای یک فیلنامه نسبتا ممدوح نیست.
رسوایی، طبق ادعای کارگردان مربوطه، یک درام نرم و ملموس از فضای زندگی یک روحانی طراز جامعه اسلامی میباشد، که با وسواس و دقت خاصی، هر ذره از شخصیت و خصوصیات او، مورد توجه و مقصود نگارنده ی فیلنامه بوده است، که شخصیت عارفی در لباس یک روحانی مردمی، به صورت ممزوج به صحنه تصویر، کشیده شده است. و ای کاش این عارف سالک در غیر سلک روحانیت نمایانده میشد، چرا که درصدِ قلیلِ کمتر، از یک درصدِ جامعه روحانیت آن هم از نوع "مأنوس با مردم"، دارای کرامتها و خصوصیات این چنینی میباشند، که در نگاه اول به دور از واقع مینماید.
اگر این اتفاقات فیلم درمورد عارفی که ابدا درس حوزه نخوانده است، یا لا اقل به عنوان عالم دینی یا روحانی محسوب نمیشود، مثل مرحوم حداد و دولابی و رجبعلی خیاط و . . . به نمایش در می آمد، قابل قبول تر بود تا روحانی پیرمردی که ابدا نمیتوان آن را نماینده ای از بین جامعه روحانیتِ کارآمد و جوان نسل امروز، به حساب آورد، و بیشتر شبیه یک روحانی منفعل و منزوی از اجتماع می نماید که افق فکری او در سطح نگاه کلان جهانی، نمی باشد، در حالی که الگوی راه طلاب جوان و روحانیون حوزه بر اساس نیازهای جامعه امروز، و راهبردهای حکیمانه رهبری، برنامه ریزی مدیریتی در سطح کلان جهانی است، که به شدت در این فیلم ساده سازی آن و باورپذیری آن برای مخاطب، بعید جلوه داده میشود.
روحانی منفعلی که از فرط بیکاری و ناکارآمدی به دنبال تحصیل معیشت خود از راه ریاضتهایی است که با صریح توصیه های اولیاء دین به طلاب علوم دینی منافات دارد، من جمله حدیث شریف نبوی، که میفرمایند، من طلب العلم تکفل الله برزقه، (هر کس به دنبال علم رود، خداوند متعال روزیش را متکفّل میشود) سوال بزرگی که مطرح است این است که کجای جامعه روحانیت، به عنوان یک طلبه طراز، آخوندی، مشغول تحصیل معاش خود از این راه است، اگر سادگی و سطح کفاف حداقلی زندگی طلاب قرار است به مردم تفهیم شود چرا به وسیله ضعیف نشان دادن کارآمدی نسل جوان روحانیت، به این مساله پرداخته شده است، چرا تاثیرگذاری و کارآمدی یک بخش عظیمی از جامعه روحانیت به تصویر کشانده نشده است؟؟؟ (بنابر اقرار کارگردان محترم، وجود یک یا دو روحانی و طلبه با این وضع امرار معاش، دلیل حتی از نوع نامطلوب هم بر مدعا نیست)
جای بسی تعجب دارد که کارگردان مدعی این ظرایف (به کارگیری بیش از 80 حدیث و راویت از ائمه معصومین صلوات الله علیهم اجمعین) در این فیلم به این مطلب دقیق توجه نداشته است که طلاب جوان و کارآمد امروز جامعه روحانیت در عرصه های تحول جهانی در سطح بالایی مشغول به فعالیت هستند که اصلا و ابدا این چنین جایگاهی در عرف جامعه ندارند، و عملا وقتی برای آنها نمیماند، که بخواهند با تامین معاش خود از راههای بعید، اصلاح نفس خود را با ریاضتهای عجیب به نمایش در آمده در فیلم، تحصیل کنند.
طلاب جامعه ما، تهذیبشان با دوری از فساد رایج در جامعه است، با دل بریدن از این همه مطامع دنیائی و همچنین سازش با مخالفت قوی خانواده و دوستانشان، در مسیر سربازی امام زمان و خدمت به دین وارد میشوند، و با تمام وجود سپر تمامی استهزاء ها و توهینهای ناشی از همین فیلمهایی که از جهت معیشت، زندگی طلاب را با سیاه نمایی تمام، به مردم می نمایانند، این حقیقت و واقعیت زندگی طلاب و روحانیت نیست، نمیدانم کارگردان و نگارنده این فیلنامه، تا چه حدی در این امر خطیر تحقیق داشته است، اما روحانی امروز جامعه ما از انفعال و تاثیرپذیری، بسیار فاصله گرفته است و به دنبال تاثیرگذاری و هدایت فکری جامعه است، چه خوب بود که کارگردان محترم با نمایش گذاردن این واقعیتها از فضای حاکم بر جامعه روحانیت، سعی میکرد قشر روحانیت را موفق و کارآمد و محبوب تر جلوه دهد نه با استفاده از غیبگویی و کرامت و . . . و حقیقتا این است و جز این نیست، توقع و مطالبات حضرت آقا، و فقهاء و مراجع از قشر آغشته به هنر.
این عوام فریبی ساده انگارانه همچون سمی است در حرفه نگارش داستانهای هنری ما و همچنین تحریف بزرگ در قواعد ادبیات نمایشی، و باید قبول کرد که جای بسی نگرانی دارد برای آینده و امنیت شغلی فیلنامه نویسها.
غیبگویی شخص اول فیلم، همان تاثیر جادوگری هری پاتر را در مخاطب دارد، چرا که اساسا مخاطب عوام سینما، به دنبال، چیزهایی است که حس یواشکی درونش به دنبال آنهاست و آنهایی را در جایی به غیر از دنیای موهوم فیلم نمیتواند دریابد و در حقیقت این خیانت است به هنر و مخاطب اگر کسی، از این نیاز فطری، برای جذب سرمایه سوء استفاده کند آن هم با دستمایه ای دینی و ارزشی و مذهبی.
اگر از این مورد که واقعیت نگری در اساس ترسیم این داستان تا درصد بالایی مغفول مانده است، بگذریم نوبت به بررسی اتفاقات و جلوه های این فیلم میرسد که با سلیقه خاصی به آن توجه شده است و در بعضی موارد، خواستگاه تحسین جدی است.
 
اما معمای حل ناشدنی برای ما این است که چرا کارگردان اصرار داشتند تا حاج یوسف را طوری به تصویر بکشانند که از هدایای مردم استفاده نمیکند؟ و این عمل پرهیزگونه از هدایای روضه خوانی را در این فیلم تقدیس میکند؟
آیا این توقع مردم را از جامعه روحانیت مورد استحاله قرار نمیدهد؟ تا چه زمانی می بایست بر اینگونه کج سلیقگی ها سکوت کرد؟ مگر چه اشکالی دارد که از این وجوهات استفاده شود که روحانی این فیلم از آن اجتناب میکند؟
تاثیرات ناخودآگاه این فیلم در آینده در اذهان جوانان و مردم مشخص میشود، همچنانکه تاثیرات فیلم هایی همچون مارمولک و غیره الان در جامعه مشهود است.
این فیلم توقع و انتظارات مردم را در جامعه از روحانیت بالا میبرد، که طراز جامعه روحانیت شخصی است با ویژگی های حاج یوسف رسوایی، در حالی که این خصوصیات در جامعه امروز ما بسیار کم دیده میشود و آنهایی که حقیقتا عارف واصل هستند، سعی دارند که شهودشان را از مردم مخفی نگه دارند تا دستخوش تهمت قرار نگیرند.
در فضای کنونی جامعه، که از هر جهت، دین مورد هجمه قرار می گیرد و با رونق بازار فرقه ها و عرفانک های نوظهور که از خود کرامات و عجایب معجزگونه نمایش می دهند، برای جذب و جلب و عوام فریبی و برای حق جلوه دادن ادعاهایشان، در این بین اگر مردم این خصوصیت معنوی را از روحانیت نبینند، در نالایقان به دنبال آن می افتند، کما اینکه هم اکنون بازار عرفانک های نوظهور از مراجعه به روحانیون گرم تر است و جای هیچ شکی نیست که سبب اصلی این انحراف فکری در جامعه رسانه ملی است با ترویج نمادهای تبلیغی عرفان های نوظهور، به صورت ناخواسته، من جمله یوگا، انرژی درمانی و . . . و سینما با خروجی یک فیلم درباره روحانیت، که بعد از مدتها صادر کرده است، و از حقیقت ماهیت جامعه روحانیت بسیار دور مینماید.
نقد فیلم رسوایی به مرحله نقد تخصصی و حرفه ای نرسیده است چون در صبر این مقاله نیست، اما این نگاشته بر محتوای فیلم بیشتر تاکید دارد که نگارنده با امید پاسخگویی به این سوالات از سوی مسئولین و عوامل اصلی تولید فیلم، از جمله شخص کارگردان محترم، دست به قلم برده است.
امید است که این شطحیات آزاد اندیشانه مبتنی بر آموزه های دینی، مورد عنایت قرار گیرد، ان شاء الله
امتياز شما :
 
۶ راي
ارسال :
۱۳۹۲/۳/۱۳
بازديد :
۱۱۱۹ مرتبه
نظرات