تقوی:
تقوا ازنظر لغوی یعنی پرهیزگاری، و در اصطلاح اجتناب و دوری از معاصی و گناهان و انجام واجبات است. البته تقوا چند مرحله دارد، که مرحله اول آن همان انجام واجبات و ترک محرمات است، مرحله بعدی آن انجام مستحبات و ترک محرمات است، و نداشتن ترک اولی، ترک اولی چیست؟ یکی از علما برای ترک اولی، مثال بسیار زیبایی که هم خنده دار و هم سهل الهضم است می فرمودند:
ما آخوندها اگر آدامس بخوریم و بادکنک درست کنیم و بادش کنیم و بعد بترکانیمش، یا ذکر بگوئیم و لبخند بزنیم، در حالیکه خوردن آدامس اصلا گناه نیست، کدامش بهتر است؟
(عده ای از جمعیت در جواب گفتند: آدامس . . . ) 
 
این یعنی ترک اولی، مرحله دوم تقوی این است که انسان بعد از انجام مستحبات و ترک مکروهات، ترک اولی هم نداشته باشد یعنی انجام ندادن آن کاری که بهتر است انجام دهد را هم نداشته باشد.
 
و مرحله بعدی که مرحله سوم است، ورع نامیده می شود که مرحله ای است والا و بسیار زیبا که در آن مرحله متقین و اهل تقوا حتی فکر گناه و عصیان هم در ذهنشان خطور نمی کند، و فقط ذهنشان درگیر عبادت و عبودیت است.